Κατηγορία: Φυσικές Θεραπείες

Υπάρχει μια ιδιαίτερη κατηγορία πρωτόγονων φυτών, τα βρυόφυτα. Σε αυτήν ανήκουν τα βρύα τα οποία φύονται σε περιοχές με μεγάλη υγρασία όπως πυκνά δάση ή ακτές, κοντά σε ποτάμια, χείμαρρους, και τρεχούμενα νερά. Υπάρχουν και κάποια τα οποία είναι υδρόβια. Τα συναντάμε συνήθως σε πεσμένους κορμούς δέντρων, βράχια, και δασώδη εδάφη με υγρασία αλλά και πάνω σε δέντρα όπως πλατάνια, ιτιές, πεύκα, κέδρους κλπ.

 

Δεν έχουν ρίζες και αρκούνται σε μικρά ριζοειδή που τα βοηθούν να προσκολληθούν σε εδάφη και δέντρα, ώστε να απορροφήσουν υγρασία και ανόργανα συστατικά που είναι αρκετά για να επιβιώσουν. Δεν καρποφορούν και πολλαπλασιάζονται με σπόρους.

Υπάρχουν ανθεκτικά είδος βρυόφυτων, τα οποία συναντάμε στην αρκτική, στους πόλους και τις ερήμους. Είναι ανθεκτικά στις ακραίες καιρικές συνθήκες και μπορούν να επιβιώνουν και να πολλαπλασιάζονται σχηματίζοντας αμμοθίνες και κάνοντας έτσι σταθεροποίηση της άμμου.

Η θεραπευτική τους δράση οφείλεται στο φουμαρικό οξύ που περιέχουν, ουσία η οποία παράγεται και από το ανθρώπινο δέρμα όταν εκτίθεται στον ήλιο, και ενδείκνυται για την ψωρίαση, το χρόνιο έκζεμα αλλά και τον αποχρωματισμό των φακίδων.

Τα ιρλανδικά βρύα είναι τα πιο διάσημα. Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη όπως η Γαλλία και η Βουλγαρία παράγουν αιθέριο έλαιο από βρύα βελανιδιάς (oakmoss) το οποίο θεωρείται καταπραϋντικό και αντιφλογιστικό του δέρματος, ιδανικό για  επούλωση πληγών με χρήση ακόμα και σε ανοιχτά τραύματα λόγω της αντιμικροβιακής του δράσης. Συνιστάται επίσης ως αντιγηραντικό γιατί ισορροπεί το Ph της επιδερμίδας και βοηθά στην μείωση λεπτών γραμμών και ρυτίδων.

Στη λαϊκή θεραπευτική έχουν χρησιμοποιηθεί για επούλωση πληγών σε μορφή κηραλοιφής αλλά και γαληνικής μορφής σε συνδυασμό με άλλα έλαια αλλά και με τα δέντρα τα οποία συνυπάρχουν. Αυτή η συνεργασία των συστατικών δίνει στις ιδιότητες των παρασκευασμάτων πολλαπλάσια δράση.

Άλλη μια πρωτόγονη κατηγορία οργανισμών , είναι οι λειχήνες. Η εμφάνιση τους σηματοδοτείται περίπου πριν 500 εκατομμύρια χρόνια . Υπάρχουν σε όλο τον κόσμο περίπου 14 χιλιάδες διαφορετικά είδη. Έχουν την ικανότητα να είναι ανθεκτικοί ακόμα και σε πολύ μεγάλα υψόμετρα και σε πολικές περιοχές.

Το μεσαίωνα, το <Δόγμα των Υπογραφών> κάνει την εμφανισή του, υποστηριζόμενο σθεναρά από τον γνωστό αλχιμιστή Παράκελσο(1493-1541).

Η θεωρία αυτή έχει διατυπωθεί εκατοντάδες χρόνια π.Χ (“…’Οπως δημιουργούν οι θεοί όλα τα αντικείμενα μέσω των μορφών, σαν να τους έχει αποτυπωθεί μια σφραγίδα…”) (Ιάμβλιχος: “περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων”), υποστηρίζεται από την πλατωνική φιλοσοφία, έχει απλώσει ρίζες στην εποχή του Διοσκουρίδη, παλαιότερα του Θεόφραστου αλλά και μεταγενέστερα του Γαληνού.

<Το Δόγμα των Υπογραφών> παρουσιάζει μια θεϊκή παρέμβαση στον τρόπο της θεραπείας των διαφόρων ασθενειών. Η ομοιότητα καρπών, φυτών, βοτάνων και διαφόρων δρογών με ανθρώπινα όργανα μας δίνει το μυστικό μήνυμα. Όλα είναι σφραγισμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι απλό να αναγνωριστεί εύκολα τι μπορούν να θεραπεύσουν.

Τα καρύδια μοιάζουν με ανθρώπινο εγκέφαλο, η εγκάρσια τομή του καρότου με ανθρώπινο μάτι, τα φασόλια με τα νεφρά, τα πορτοκάλια με το μαστικό αδένα, ο μαϊντανός με τα νεύρα κ.ο.κ

Οι λειχήνες έχουν περίοπτη θέση στη θεωρία αυτή, αφού η γενειοφόρος λειχήνα (Usnea Barbata) βοηθά και θεραπεύει το τριχωτό της κεφαλής ενώ η λειχήνα Lungwort (Lobaria pulmonaria) λόγω του σχήματος της που παρομοιάζει με διατομή πνευμόνων είναι πολύτιμο γιατρικό για τους πνεύμονες.

 

Ο John Gerard, διάσημος Αγγλος βοτανολόγος και συγγραφέας του βιβλίου The Herbal og General History of Plants (1597) συστήνει το Lungwort για τους πνεύμονες αλλά και για προβλήματα ακράτειας ούρων, άσθμα, αιμορραγίες, δερματικά και μάλιστα οι προτάσεις του διασταυρώνονται και με ινδικές συνταγές!

Μια ανασκαφή στο Νείλο το 1864 ήταν η αφορμή για περαιτέρω έρευνα για τις λειχήνες και τα βρύα. Η ανακάλυψη αγγείου με τροφή, όπου περιείχε καρπούς κέδρου και κάποιο είδος λειχήνα, ήταν αρκετό ώστε να επεκταθούν οι έρευνες για τη χρήση και τις θεραπευτικές ιδιότητες αυτών των ιδιαίτερων φυτών.

Γνωρίζουμε από αναφορές πως οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τις ιδιότητες των λειχηνών ενώ ο πατέρας της ιατρικής  Ιπποκράτης 4ο π.Χ αιώνα, συστήνει ένα είδος λειχήνα για προβλήματα της μήτρας.

Το 1860 ο Ελβετός βοτανολόγος Simon Sventener κατέρριψε τις μέχρι τότε θεωρίες ότι ήταν φυτά ή μύκητες και ανακάλυψε την πολυπλοκότητα της συμβίωσης δύο οργανισμών. Χαρακτηρίζονται λοιπόν συμβιωτικοί οργανισμοί λόγω της συνύπαρξης πράσινων φυκιών και μανιταριών ή νηματοειδών μυκήτων, η εμφάνιση τους και η ονομασία τους εξαρτάται αποκλειστικά από τον συνεργαζόμενο μύκητα.

Τα συναντάμε σε βράχια , φλοιούς δέντρων , κλαδιά, και σε σημεία που μπορούν να αντλήσουν υγρασία και ανόργανα χημικά συστατικά. Λόγω των αντιβακτηριακών και αντιμικροβιακών ιδιοτήτων τους και των βιταμινών A, B, C ,D, K, έχουν χρησιμοποιηθεί στην λαϊκή θεραπευτική σαν επιθέματα σε πληγές για μολύνσεις του δέρματος , για δοθιήνες και προβλήματα ακμής, αντιγηραντικά, ως απολυμαντικά για πληγές και ανοιχτά τραύματα αλλά και σαν θεραπεία για τον βήχα και το ουροποιητικό σύστημα.

Από τις πιο γνωστές λειχήνες που υπάρχουν στο εμπόριο είναι η λειχήνα Usnea. Χάρη στο πολυφαινολικό οξύ που περιέχει και ονομάζεται ουσνικό οξύ είναι πικρή αποτρέποντας έτσι τη βρώση της από τα ζώα και έχει αντιβακτηριδιακές και αντιμικροβιακές αλλά και ισχυρές αντιβιωτικές ιδιότητες, με ικανότητα του αναστολέα θετικών κατά gram βακτηρίων όπως η φυματίωση, η εντερόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος.

 

Παλαιές συνταγές και γιατροσόφια του προσδίδουν θεραπεύτικές ιδιότητες κατά του καρκίνου, του θυρεοειδούς κλπ.
Έχει χρησιμοποιηθεί από την κινέζικη, την ευρωπαϊκή αλλά και την αμερικάνικη ιατρική ως κορυφαίο σε τοπικές εφαρμογές και συστήνεται από βοτανοθεραπευτές για τη θεραπεία των λοιμώξεων με εσωτερική λήψη.
Ωστόσο το ουσνικό οξύ βρίσκεται και σε πολλές άλλες λειχήνες όπως η parmellia που χρησιμοποιείται στην κινέζικη ιατρική αλλά και στα ισλανδικά βρύα cetraria icelandica που παρά το χαρακτηρισμό τους ως βρύα λόγω της εμφάνισής τους, είναι λειχήνες. Και αυτά έχουν τις ίδιες ιδιότητες και χρησιμοποιούνται συνήθως ως αντηβηχικά και για την καταπολέμηση του παραγωγικού βήχα με φλέγμα.

Καλό θα ήταν να μην τα χρησιμοποιήσετε για εσωτερική χρήση χωρίς να συμβουλευτείτε το γιατρό η το βοτανοθεραπευτή σας λόγω πιθανής ηπατοτοξικότητας από την ιδιότητα τους να απορροφούν εύκολα τα βαρέα μέταλλα.

Η ιδιότητα αυτή, μετατρέπει τις λειχήνες σε αποτελεσματικό δείκτη κατά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Σύμφωνα με έρευνες ενός ευρωπαϊκού προγράμματος, τα βρύα και οι λειχήνες μπορούν να απορροφήσουν μεγάλη ποσότητα βρόμικων σωματιδίων από τον αέρα. Η ιδιαίτερη δομή τους και η μεγάλη επιφάνεια τους τα καθιστά ιδανικά γι αυτό.

Δες το βίντεο εδώ!

Μπορείτε να παρασκευάσετε μόνοι σας βάμμα usnea με σκοπό να το χρησιμοποιήσετε για δερματικά προβλήματα και λοιμώξεις και σαν ισχυρό επουλωτικό σε εγκαύματα και πληγές. Επειδή δεν χαρακτηρίζεται ως ελαιοδιαλυτό, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε τουλάχιστον 50% αλκοόλ ώστε να εκχυλίσουμε τα φαρμακευτικά του συστατικά και να συνδυάσουμε δυο διαφορετικούς τρόπους εκχύλισης. Επίσης το αλκοόλ δίνει τη δυνατότητα να απορροφηθούν τα συστατικά από τον οργανισμό μέσα σε 5-7 λεπτά.

---

Για το βάμμα θα χρειαστείτε:

• 100 gr ψιλοκομμένο βότανο αποξηραμένo ή φρέσκo
• 250 gr απιονισμένο νερό
• 250 gr καθαρό οινόπνευμα

Παρασκευή

Τοποθετείται την λειχήνα σε κατσαρόλα ανοξείδωτη μαζί με το νερό και βράζετε για περίπου 15 λεπτά. Κατεβάζετε από τη φωτιά και αφήνετε να κρυώσει.
Το μεταφέρετε σε βάζο που κλείνει καλά, χωρίς να το σουρώσετε, προσθέστε και το οινόπνευμα και αφήστε σε σκοτεινό μέρος για περίπου 3 εβδομάδες. Το σουρώνετε και μπορεί να διατηρηθεί σχεδόν για 2 χρόνια.
Η διάρκειά του εξαρτάται τόσο από την προσεκτική εκχύλιση και από το οινόπνευμα που περιέχει, όσο και από τον τρόπο αποθήκευσης. Θα ήταν μια καλή λύση για να έχει μεγαλύτερη διάρκεια να το βάλετε σε σκουρόχρωμα μπουκάλια μικρής περιεκτικότητας καλά κλεισμένα και να αποθηκεύσετε σε σκοτεινό μέρος.

Άλλος ένας τρόπος εκχύλισης είναι να χρησιμοποιήσετε κάποιο έλαιο σαν διαλύτη από τη στιγμή που και η δρόγη σας είναι ελαιοδιαλυτή. Ωστόσο όπως είπαμε και πιο πάνω, χρειάζεται ιδιαίτερος τρόπος ωστε να μπορέσουμε να πάρουμε τα συστατικά που έχουν φαρμακολογικό ενδιαφέρον. Η παρακάτω συνταγή είναι μια καλή προσέγγιση σε αυτό που θέλουμε να επιτύχουμε.

---

Για το λάδι usnea θα χρειαστείτε:

• 150 gr καλά ψιλοκομμένο βότανο
• 100 gr έλαιο jojoba
• 400gr έλαιο από σπόρους σταφυλιού
• 2 ml Vit E

Παρασκευή

Προτιμάμε έλαιο jojoba λόγω της ιδιότητας του να διεισδύει σε βάθος στην επιδερμίδα και να λειτουργεί σαν υγρό κερί και έλαιο από σπόρους σταφυλιού γιατί είναι λεπτό λάδι, κάνει καλή εκχύλιση είναι αρκετά αντιοξειδωτικό και λεπτό.
Τοποθετείστε το ψιλοκομμένο βότανο μαζί με τα λάδια σε ένα γυάλινο βάζο που κλείνει καλά. Βάλτε το βάζο στο φούρνο μέσα σε ταψάκι με νερό, στους 50° C για 12 ώρες.
Προσοχή πάνω από τη συγκεκριμένη θερμοκρασία τα έλαια θα καταστραφούν.
Αφήστε να καθίσει χωρίς να ανοίξετε το βάζο για ακόμα 10 ημέρες σε σκοτεινό ντουλάπι σουρώστε και προσθέστε τη βιταμίνη Ε.

Αποθηκεύστε σε σκοτεινό ντουλάπι για ένα χρόνο περίπου.

Μπορείτε να συνδυάσετε τα παραπάνω εκχυλίσματα μεταξύ τους για να φτιάξετε θεραπευτικά σκευάσματα, κηραλοιφές, μάσκες προσώπου, προϊόντα ακμής, για δοθιήνες, μολύνσεις, κλπ. Επίσης μπορείτε να προσθέσετε στις παρασκευές σας αιθέρια έλαια όπως κέδρο, πεύκο, κυπαρίσσι, τούγια, βρύα βελανιδιάς (oakmoss) αλλά και εκχυλίσματα από πλάτανο, σφεντάμι, μυρτιά, ιπποκαστανέα, σημύδα, φράξο, πυξάρι.

 

 

Βιβλιογραφία:
Christopher Hobbs: Usnea: The Herbal Antibiotic and medical lichens, Botanica press, Capitola, CA, September 1986

https://www.rodiaki.gr/article/410405/mesaiwnologio-to-dogma-twn-ypografwn

https://en.wikipedia.org/wiki/Lobaria_pulmonaria

https://www.academia.edu/87594695/The_Doctrine_of_Signatures_in_Israel_Revision_and_Spatiotemporal_Patterns

 

Θα χρειαστείτε:

Ελαιώδη φάση

• 12gr ακατέργαστο κερί μέλισσας
• 2gr λανολίνη
• 4g emulgate F
• 30ml έλαιο καλέντουλας (σε ελαιόλαδο)
• 10ml έλαιο σύμφυτο ρίζα ( σε ελαιόλαδο)
• 20ml αμυγδαλέλαιο

        Υδατική φάση

• 60ml έγχυμα χαμομηλιού
• 10ml έγχυμα δεντρολίβανο

Πρόσθετα

• 3 κάψουλες βιταμίνη Ε
• Μισό κουταλάκι του γλυκού μέλι
• 1,5ml συντηρητικό τροφίμων ή συντηρητικό φυσικών καλλυντικών geogard

Παρασκευή:

Σε μπαίν μαρί λιώνουμε το κερί, προσθέτουμε το emylgate F, κατόπιν τη λανολίνη και μετά σιγά σιγά τα έλαια με τελευταίο το αμυγδαλέλαιο. Όταν το μείγμα έχει γίνει διάφανο κατεβάζουμε από τη φωτιά και μετράμε τη θερμοκρασία του, να είναι περίπου 65 με 70 βαθμούς Κελσίου.

Έχουμε ήδη φτιάξει την υδατική μας φάση και την διατηρούμε και εκείνη στην ίδια θερμοκρασία. Ρίχνουμε σιγά σιγά την υδατική φάση μέσα στην ελαιώδη και ανακατεύουμε συνέχεια (κατά προτίμηση με ηλεκτρικό αυγοδάρτη) ή με το χέρι. Όταν η κρέμα μας φτάσει σε θερμοκρασία κάτω από 40 βαθμούς, προσθέτουνε τη βιταμίνη Ε, και το μέλι και ανακατεύουμε μέχρι να γίνει καλή διασπορά. Έπειτα προσθέτουμε το συντηρητικό και τέλος το αιθέριο έλαιο.

Καλό είναι να αφήσουμε την κρέμα να «καθίσει» για περίπου δύο ώρες και μετά να αποθηκεύσουμε σε βάζο. Διατηρείται για 6 μήνες περίπου εκτός ψυγείου.

Καλή επιτυχία!

Η απολύμανση μας έχει γίνει απαραίτητη και μας έχει προβληματίσει αρκετά, σε σημείο να μην μπορούμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που απολυμαίνει αρκετά καλά, λιγότερο ή και καθόλου.Ας δούμε με μια ματιά τις αλκοόλες και τα οινοπνευματώδη ποτά, τις κολόνιες, τα αρώματα και τα απολυμαντικά που μας προστατεύουν καλύτερα αν και εφόσον η χρήση τους από τη μεριά μας γίνεται με το σωστό τόπο.

Η αιθυλική αλκοόλη ή αιθανόλη, το γνωστό μας οινόπνευμα, παράγεται από τη ζύμωση της ζάχαρης (σάκχαρα) γνωστή από την αρχαιότητα, και στις μέρες μας συνήθως φτιάχνεται από το καλαμπόκι. Χρησιμοποιείται ως διαλύτης ουσιών για ανθρώπινη κατανάλωση, για εσωτερική και εξωτερική χρήση σε διάφορα σκευάσματα, αλκοολούχα ποτά και στοματικά διαλύματα, μέχρι καλλυντικά, λοσιόν, αρώματα, φάρμακα, κλπ. Είναι παραπροϊόν της μεταβολικής διεργασίας της ζύμωσης και είναι πάντα σε κάθε ζύμωση που δημιουργείται από υπερώριμους καρπούς, χουρμάδες, σταφύλια, μούρα, κλπ.

Μπορεί να δημιουργηθεί από συμβιωτικές ζύμες, (που δημιουργούνται από τη συμβίωση δύο διαφορετικών οργανισμών),από τη βλάστηση των φυτών, (διασπώντας τη γλυκόζη ως ενέργεια για μεταβολισμό λόγω έλλειψης οξυγόνου), και από δεκάδες άλλες φυσικές διαδικασίες.

Η μεθανόλη ή μεθυλική αλκοόλη, γνωστή και ως ξυλόπνευμα, λόγω της αρχικής της απομόνωσης από προϊόν ξηράς απόσταξης ξύλου. Χρησιμοποιείται ως καύσιμο, αντισηπτικό, διαλύτης, κλπ. Είναι τοξική και δεν χρησιμοποιείται για εσωτερική χρήση όπως η αιθανόλη. Η χρήση της είναι καθαρά εξωτερική, στη βιομηχανία αλλά για μετουσίωση της αιθυλικής αλκοόλης. Αυτό σημαίνει πως προσθήκη 5% περίπου μεθανόλης μέσα σε αιθυλική αλκοόλη καθιστά τη δεύτερη ακατάλληλη για παρασκευή αλκοολούχων ποτών και δημιουργεί τη γνωστή σε όλους μας αλκοολούχος λοσιόν.

Η ισοπροπυλική αλκοόλη προέρχεται από καύσιμα όπως ο άνθρακας, το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο, κλπ και παράγεται όταν τα καύσιμα έχουν υποστεί διαδικασία ενυδάτωσης συνδυάζοντας το προπένιο με νερό και προκαλώντας χημική αντίδραση πριν την απόσταξη. Χρησιμοποιείται αυστηρά για εξωτερική χρήση, ως αντισηπτικό, σε σαπούνια προϊόντα καθαρισμού και άλλα.

Τσίπουρο ή τσικουδιά είναι ελληνικά οινοπνευματώδη ποτά τα οποία από τον 14ο αιώνα που παρασκευάστηκαν για πρώτη φορά στα μοναστήρια του Αγίου Όρους, δεν σταμάτησαν να φτιάχνονται σε όλη την Ελλάδα από τη Μακεδονία και την Ήπειρο μέχρι την Θεσσαλία, την Κρήτη κλπ. Είναι προϊόντα απόσταξης από στέμφυλα τα οποία έχουν ζύμωση αρκετών ημερών (έως και 30), ούτως ώστε τα σάκχαρα τους να μετατραπούν σε αλκοόλη. Υπό κανονικές συνθήκες ο αλκοολικός βαθμός τους δεν ξεπερνά τους 38- 40 βαθμούς. Ωστόσο κάποιοι ανεβάζουν σκόπιμα τους βαθμούς έως και 47-49. Η πρωτοράκη μπορεί να φτάσει μέχρι και 55% αλκοόλ αλλά είναι ξυλόπνευμα (μεθανόλη) και απαγορευτικό για εσωτερική χρήση διότι δρα αρνητικά στο νευρικό σύστημα και όχι μόνο.

Τα οινοπνευματώδη ποτά από την άλλη, εκτός από τη μπύρα και το κρασί, όπου ο αλκοολικός βαθμός τους είναι χαμηλός δηλαδή 5%-15% τα υπόλοιπα κυμαίνονται από 35% μέχρι και 43% με εξαίρεση το αψέντι 75%-90%, τη grappa 60% τη Sierra Tequila Silver 75%, το Bacardi 151 75%, τη Vodka Balkan 88%, κάποια ποτά από δημητριακά που φτάνουν μέχρι και 95% και φυσικά όλα τα παραπάνω χρησιμοποιούνται μόνο σε cocktails.

Μια κατηγορία αρκετά παρεξηγημένη είναι τα αρώματα και οι κολόνιες. Αυτά παρασκευάζονται από αρωματική ύλη, μικρή ποσότητα αποσταγμένου νερού που μπορεί να κυμαίνεται από 0,5%-10% και αλκοόλ υψηλού αλκοολικού βαθμού.  Τα eau de perfume περιέχουν μεγάλη περιεκτικότητα αρωματικής ύλης έως και 22%, τα eau de toilette 15% περίπου ενώ τα eau de cologne, οι κολόνιες δηλαδή περιέχουν μικρή ποσότητα αρωματικής ύλης αλλά μπορεί να φτάσουν μέχρι και 85% αλκοόλ.  Αν ρίξετε μια μάτια στο διαδίκτυο θα βρείτε γνωστές μάρκες κολόνιας λεμόνι, λεβάντα, κλπ και θα επιβεβαιώσετε εύκολα αυτό που σας λέω. Μπορείτε να κάνετε ένα απλό πείραμα στο σπίτι ώστε να καταλάβετε τι συμβαίνει όταν αναμιγνύουμε αλκοόλ και νερό. Σε 100 ml καθαρό οινόπνευμα αρχίστε να ρίχνετε σταγόνα σταγόνα νερό. Σιγά σιγά θα αρχίσει να θολώνει όσο περισσότερο νερό προσθέτετε. Έτσι γίνονται και τα αρώματα και οι κολόνιες. Η προσθήκη σε νερό είναι τόση ώστε να μένουν διαυγή.

Η απολύμανση αυτή καθ αυτή τώρα είναι άλλη ιστορία. Όλα τα παραπάνω απολυμαίνουν αλλά σε ποια ποσόστωση πρέπει να είναι το αλκοόλ ώστε να είμαστε σίγουροι πως η απολύμανση γίνεται σωστά?

Υπάρχει αλκοόλ absolute δηλαδή 99%, υπάρχει και 95%, και 92% και 70% κλπ. Μια καλή απολύμανση γίνεται με 60% και πάνω. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται πως απολύμανση γίνεται και με χαμηλότερη περιεκτικότητα αλλά για καλή δουλειά πάνω από 60% είναι καλά.

Κατά την επανάσταση του 1821 η απολύμανση στους τραυματίες γινόταν αποκλειστικά με τσίπουρο και φυσικά στη λαϊκή θεραπευτική το τσίπουρο και η τσικουδιά χρησιμοποιούνται κατά κόρον εκατοντάδες χρόνια. Ωστόσο εδώ να επισημάνουμε πως τα δεδομένα αλλάζουν και τα μικρόβια, οι μύκητες, τα βακτήρια γίνονται πιο ανθεκτικά και προσαρμόζονται στο περιβάλλον, όταν αυτό είναι εχθρικό.

Στο εμπόριο θα βρείτε απολυμαντικά αλκοολούχα σε διάφορες μορφές, τζελ, υγρά, κολόνιες, μαντηλάκια, σπρέι κα. Θα κάνω εδώ μια μικρή αναφορά στα μαντηλάκια απολύμανσης όπου αν και περνούν απαρατήρητα εν τούτοις μπορούν να βοηθήσουν. Το μυστικό τους είναι μεν το αλκοόλ, αλλά η περιεκτικότητα 20% δεν είναι αυτό που τα καθιστά ιδανικά για απολύμανση. Αυτό που απολυμαίνει στα μαντηλάκια είναι η Chlorhexidine. Το συστατικό αυτό σύμφωνα και με το Γαληνός Οδηγός Φαρμάκων είναι ένας αντιμικροβιακός παράγων, δραστικός έναντι ευρέος φάσματος Gram-θετικών και Gram-αρνητικών οργανισμών, ζυμομυκήτων, μυκήτων, ευκαιριακών αναερόβιων και αερόβιων. H χλωροεξιδίνη είναι κυρίως ένας “μεμβρανοδραστικός” παράγοντας που καταστρέφει την εξωτερική μεμβράνη των βακτηρίων. Είναι ανενεργή σε σπόρια βακτηριδίων εκτός εάν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές. Που αλλού βρίσκουμε η χλωροεξιδίνη? Στα στοματικά διαλύματα! Μπορείτε τώρα να φτιάξετε μόνοι σας ένα αντισηπτικό?

Μήπως να μετατρέψετε τα απλά υγρά μαντηλάκια σε δυνατά αντισηπτικά προσθέτοντας μέσα κολόνια και στοματικό διάλυμα, ή μόνο αλκοολική λοσιόν και λίγη γλυκερίνη?

Ότι από τα παραπάνω και να χρησιμοποιήσετε οινόπνευμα, κολόνιες, αρώματα, αλκοολούχα ποτά, η απολύμανση θα γίνει ανεξάρτητα από την τιμή του. Αυτό που είναι λοιπόν σημαντικό και πρέπει να ελέγχετε είναι ο αλκοολικός βαθμός.

Να διαβάζετε πάντα τις ετικέτες πριν αγοράσετε οτιδήποτε ώστε να είστε σίγουροι πως το προϊόν που αγοράζετε περιέχει και τα συστατικά που θέλετε.

---

Βιβλιογραφία:

• https://el.wikipedia.org/wiki/Αιθανόλη
• https://el.wikipedia.org/wiki/Μεθανόλη
• https://www.galinos.gr
• https://el.wikipedia.org/wiki/προπανόλη
• Κατσιώτης Θ. Σταύρος, Χατζοπούλου Σ. Πασχαλίνα 2010 «ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ ΘΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΑΙΘΕΡΙΑ ΕΛΑΙΑ» Εκδόσεις αδελφοί Κυριακίδη α.ε
• ΛΑΖΑΡΟΣ Ε. ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ 2014 «ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821» Εκδόσεις ΜΠΑΛΤΑ

ήταν μέρος της καθημερινότητας μιας τυπικής ελληνικής οικογένειας.  Η παράδοση της συνταγής από στόμα σε στόμα και πιο συγκεκριμένα από μάνα σε κόρη ήταν μέσα στα πλαίσια της οικοκυρικής εκπαίδευσης μαζί με το κέντημα, το πλέξιμο, το μαγείρεμα και γενικά όλες τις δουλειές ενός τυπικού και ως επί το πλείστον ελληνικού νοικοκυριού.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και κατά την αρχή της εκβιομηχάνισης, οι μεγάλες πόλεις μετατράπηκαν σε αστικά κέντρα, οι ανάγκες για βασικά προϊόντα καλύπτονταν πλέον από μικρά μαγαζιά που ξεφύτρωναν σε κάθε γωνιά. Έτσι κάποια πράγματα ξεχάστηκαν και γενικά ο τρόπος ζωής άλλαξε ριζικά αφήνοντας στο περιθώριο γνώσεις εκατοντάδων ετών.
Στην επαρχία και τα χωριά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η ζωή με τα ήθη και τα έθιμα συνέχισαν να είναι ίδια αλλά να ξεθωριάζουν ταυτόχρονα όσο οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φεύγουν από τη ζωή.

Η παρασκευή σαπουνιού ήταν και είναι ακόμα χρήσιμη, όχι μόνο για τις ανάγκες της καθημερινής καθαριότητας αλλά ακόμα πιο σημαντική για την ανακύκλωση των χρησιμοποιημένων λαδιών από τηγάνισμα και μαγείρεμα συμπεριλαμβανομένων και των ζωικών λιπών. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ένα μόνο λίτρο χρησιμοποιημένου λαδιού μπορεί να ρυπάνει έως και 1.000.000 λίτρα νερού. Γνωρίζοντας αυτό, οι σοφοί άνθρωποι της υπαίθρου, είχαν σαν προτεραιότητα την ισορροπία της φύσης, γνωρίζοντας πως αν απορρίψουν τα λάδια στο νεροχύτη, η στο έδαφος, μπορούν εύκολα να λερώσουν τον υδροφόρο ορίζοντα που είναι ζωτικής σημασίας για τα χωράφια τους, τα ζώα τους, τα μποστάνια τους, τους κήπους τους και σε βάθος χρόνου για όλη την αλυσίδα του οικοσυστήματος.

Η παρακάτω συνταγή είναι βασική, και γνωστή στους παλιότερους. Έχει δύο παραλλαγές και μπορείτε να επιλέξετε είτε τη μια συνταγή είτε την άλλη. Είναι γνωστή ως συνταγή, 6-2-1 ή 5-2-1 και μεταφράζετε με τη σειρά λάδι, νερό, καυστική σόδα.

• Γίνεται χωρίς να υπολογίζουμε τα διαφορετικά έλαια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.
• Βάζετε έλαια κατά βούληση.
• Δεν είναι ανάγκη να μετρήσουμε τη σόδα σύμφωνα με τον πίνακα σαπωνοποίησης ελαίων.
• Δεν χρειάζεται να μετρήσουμε το νερό. Δεν είναι απαραίτητη η χρήση θερμομέτρου.
• Μπορούμε να βάλουμε τηγανισμένα λάδια αν θέλουμε να φτιάξουμε σαπούνι γενικής χρήσης.
• Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μούργα που όσο και αν σας φαίνεται περίεργο δημιουργεί καλό σαπούνι για σώμα και μαλλιά.
• Δεν χρειάζεται να κάνουμε υπερλίπανση.
• Ιδανικό λάδι είναι το πυρηνέλαιο που κάνει καλή σαπωνοποίηση και καλής ποιότητας σαπούνι.
• Μπορούμε να βάλουμε, εγχύματα, αφεψήματα, βότανα, αρώματα, κλπ.

 

Αν επιθυμείτε το σαπούνι σας να περιέχει μόνο ελαιόλαδο, η ελαιόλαδο και ηλιέλαιο η και καλαμποκέλαιο καλό θα ήταν να επιλέξετε τη συνταγή 5-2-1, δηλαδή 5 κιλά λάδια, 2 κιλά νερό και 1 κιλό καυστική σόδα. Επειδή τα παραπάνω λάδια κάνουν μαλακό σαπούνι η συνταγή αυτή θα σας βοηθήσει στη σκληρότητα. Αν διαλύσετε και 3 κουταλιές σούπας αλάτι στο νερό πριν προσθέσετε σε αυτό τη σόδα , το σαπούνι σας θα γίνει ακόμα πιο σκληρό.

Αν το σαπούνι σας περιέχει έλαιο καρύδας ή και καστορέλαιο με σκοπό να προσθέσει σκληρότητα αλλά και αφρισμό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη συνταγή 6-2-1 δηλαδή 6 κιλά λάδια , 2 κιλά νερό και 1 κιλό καυστική σόδα. Αν θέλετε παραπάνω αφρισμό, διαλύστε στο νερό 3-4 κουταλιές σούπας ζάχαρη πριν προσθέσετε τη σόδα.

Το σαπούνι μπορεί να γίνει απλά με λάδι και νερό.

Η συνταγή που σας δίνω περιέχει χαμομήλι και μέλι, είναι ιδανικό για σώμα, πρόσωπο, μαλλιά, ευαίσθητες επιδερμίδες, κατακλίσεις φλεγμονές, κλπ

Θα χρειαστείτε:

• 5 ½ κιλά πυρηνέλαιο
• ½ κιλό λάδι καρύδας
• 2 κιλό απιονισμένο νερό η νερό πηγής
• 1 κιλό καυστική σόδα
• ½ κιλό νερό ακόμα
• 100 gr χαμομήλι
• 4 κουταλιές σούπας μέλι
• 40ml αιθέριο έλαιο χαμομήλι ή 30ml άρωμα

Παρασκευή:

Βάζουμε σε κατσαρόλα το 1 κιλό νερό με το χαμομήλι και βράζουμε για 5 λεπτά. Αφαιρούμε από τη φωτιά σκεπάζουμε και αφήνουμε ένα 10λεπτο ακόμα πριν το σουρώσουμε. Όταν το σουρώσουμε το ζυγίζουμε και προσθέτουμε όσο νερό έχει εξατμιστεί με το βρασμό, ώστε να έχουμε πάλι 1 κιλό.

Όπως είναι ακόμα ζεστό, προσθέτουμε το μέλι και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει τελείως. Όταν κρυώσει τελείως προσθέτουμε την καυστική σόδα και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί. Αυτή τη στιγμή γίνεται εξώθερμη αντίδραση και ανεβαίνει η θερμοκρασία μέχρι και 80-90 βαθμούς Κελσίου.

• ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΡΥΟ ΠΡΙΝ ΡΙΞΕΤΕ ΜΕΣΑ ΤΗ ΣΟΔΑ.
• ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΤΗ ΣΟΔΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ.
• ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΑ ΣΚΕΥΗ Η ΧΟΝΤΡΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ.
• Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΤΑ Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.
• ΦΟΡΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΓΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΓΥΑΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

Σε άλλη κατσαρόλα ζυγίζουμε τα λάδια και θερμαίνουμε μέχρι να λιώσει το λάδι καρύδας. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου.

Εν τω μεταξύ ετοιμάζουμε το καλούπι που θα τοποθετήσουμε το σαπούνι, επιλέγοντας ένα μεγάλο ανοξείδωτο ταψί ή ένα παλιό συρτάρι. Το καλύπτουμε με λαδόκολα να είναι έτοιμο.

Όταν το διάλυμα του νερού και το λάδι έχουν κρυώσει σχεδόν τελείως, ρίχνουμε το διάλυμα του νερού μέσα στο λάδι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα. Ίσως χρειαστεί να ανακατέψουμε ένα τέταρτο με είκοσι λεπτά.

Όταν καταλάβουμε πως έχουμε μια μικρή αντίσταση στο ανακάτεμα, προσθέτουμε σιγά σιγά το αιθέριο έλαιο ή το άρωμα και με γρήγορες κινήσεις αδειάζουμε στο ταψί. Χρειάζεται να βιαστούμε λιγάκι διότι τα αρώματα και τα αιθέρια έλαια έχουν την τάση να πήζουν γρήγορα το σαπούνι.

Αφού το καλουπώσουμε, το σκεπάζουμε με πετσέτα και το αφήνουμε ένα 24ωρο, το κόβουμε σε κομμάτια και το αφήνουμε να γίνει για 6 εβδομάδες περίπου πριν το χρησιμοποιήσουμε.

Το χαμομήλι το γνωρίζουμε από παιδιά που πάντα μας το έδιναν να το πιούμε, για κοιλόπονο, για τη χώνεψη, για το λαιμό, κλπ, ενώ ήταν μοναδικό γιατρικό για πόνους περιόδου και δυσκοιλιότητας, ακόμα και για παιδικούς κολικούς το χαμομηλέλαιο ως πρώτη επιλογή για εντριβές στην κοιλιά.

Η συνταγή που σας δίνω  είναι απλή αλλά αποτελεσματική για κοκκινίλες, ευαίσθητες επιδερμίδες, συγκάματα, εγκαύματα, ξηρά σημεία όπως φτέρνες και αγκώνες αλλά και για ενυδάτωση μετά από την αποτρίχωση και για διάφορες ακόμα πολλές χρήσεις.

 

Θα χρειαστείτε:

• 15gr φυσικό κερί μέλισσας
• 30ml χαμομηλέλαιο
• 20ml έλαιο καλέντουλα
• 40ml έγχυμα χαμομηλιού
• 5ml σορβιτόλη
• 1 gr βόρακα
• 2 κουταλιές σούπας ή 30gr aloe vera gel όχι κατ ευθείαν από το φυτό
• 10 σταγόνες συντηρητικό geogard 221
• 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομηλιού ή λεβάντας

 

Ένας εύκολος τρόπος να φτιάξετε κάποιο έλαιο αν δεν έχετε είναι να χρησιμοποιήσετε αποξηραμένο βότανο κατά προτίμηση σε αναλογία (1 νεροπότηρο ελαιόλαδο περίπου 300 ml και 50-70 gr βότανο) Θερμαίνουμε σε μπεν μαρί για περίπου 2 – 3 ώρες, αφήνουμε να κρυώσει και να κάτσει για μια ώρα ακόμα πριν το σουρώσουμε και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το λάδι για να φτιάξουμε την παραπάνω συνταγή.

Ζεσταίνουμε σε μπεν μαρί το κερί μέλισσας και μόλις λιώσει προσθέτουμε σιγά σιγά στο κέντρο ανακατεύοντας συνέχεια τα λάδια, χωρίς να προκαλέσουμε σοκ στα υλικά μας, προσέχοντας δηλαδή να μην μας πήξει απότομα το κερί από τη διαφορά θερμοκρασίας.

Εν τω μεταξύ έχουμε ετοιμάσει ένα έγχυμα χαμομηλιού, βάζοντας βραστό νερό σε ένα φλιτζάνι και προσθέτοντας 2 κουταλιές σούπας χαμομήλι. Σε 3 λεπτά σουρώνουμε και μετράμε την ποσότητα των 40 ml που χρειαζόμαστε. Προσθέτουμε μέσα τη σορβιτόλη και το βόρακα.

Προσέχουμε η θερμοκρασία των ελαίων μας και του εγχύματος να είναι περίπου 70 βαθμοί Kελσίου.

Ρίχνουμε προσεχτικά το έγχυμα στο μπεν μαρί και ανακατεύουμε συνέχεια.

Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να γίνει μια ωραία και γυαλιστερή  κρέμα.

Μόλις κρυώσει τελείως προσθέτουμε σιγά σιγά την αλόη συνεχίζοντας το ανακάτεμα.

Κατόπιν προσθέτουμε το συντηρητικό και  το αιθέριο έλαιο.

Είναι αρκετά εύκολη διαδικασία αν χρησιμοποιήσετε ένα δυνατό μιξεράκι του καφέ.

Καλή επιτυχία!

Το έλαιο αβησσυνίας είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και οικονομικά προσιτά μυστικά για την ενυδάτωση του δέρματος στην αγορά μέχρι σήμερα. Είναι ένα φυσικό έλαιο σπόρου που παράγεται από το φυτό  Crambe abyssinica, που προέρχεται από την Αιθιοπία και από περιοχές της Μεσογείου. Αυτό το διαφανές ανοιχτό κίτρινο λάδι αφαιρείται προσεκτικά από τους σπόρους του φυτού με ψυχρή συμπίεση, χωρίς τη χρήση εξωτερικής πηγής θερμότητας. Το λάδι συλλέγεται στην άγρια  φύση χωρίς φυτοφάρμακα και παράγεται  από στενά ελεγχόμενες καλλιέργειες, αποδίδοντας ένα εξαιρετικό λάδι που στη συνέχεια συσκευάζεται προσεκτικά για να διατηρήσει τα ευεργετικά του θρεπτικά συστατικά.